ادبیات هندسی


جای حجم بدنت در آغوشم خالی‌ست. من ریاضی‌دانی‌ام که رفتنت سر و کارش را به ادبیات کشانده.
حالا من و تو شده‌ایم دو خط موازی که قرار نیست به یکدیگر برسند.
هندسه‌ی شعرم شده‌است مثلث «ع» «ش» «ق»
و آرزوی شعری‌ام جفت شدن «میم» با «الف»
اما چه سود که تک مخاطب شعرم حسابی بی‌معرفت است.

اباصالح عسکرپور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *