اهمیت یادگیری

از کسی که نمی‌داند که نمی‌داند، دوری کن. به کسی که نمی‌داند و می‌داند که نمی‌داند، تعلیم بده. کسی که می‌داند و نمی‌داند که می‌داند را، روشن کن و از کسی که می‌داند و می‌داند که می‌داند پیروی کن.(مثل تازی)

یادگیری مقوله‌ایست که زیربنای زنده بودن انسان را قرار می‌دهد و راه را برای رشد او هموار می‌کند.
شاید یادگیری را در نگاه اول بتوان همان تقلید یا دنباله روی دانست اما اگر کمی در آن عمیق‌تر شویم متوجه چیزهای بیشتری خواهیم شد.
یادگیری تفاوت‌های بسیاری با تقلیدهای کورکورانه دارد و به عبارتی یادگیری درست از نقطه‌ای آغاز می‌شود که انسان به دنبال فرار از تقلیدهای اضافه و تکرار یک سری از مکررات است.
انسان همواره نیاز دانستن را در خود پرورش می‌دهد و برای همین به سمت ناشناخته‌ها و چیزهایی که از آن ها سر در نمی‌آورد گام برمی‌دارد و در همین راستا با کشف‌هایی تازه روبه‌رو می‌شود.
اما این را به یاد داشته باشید که در بازۀ زمانی‌ای که انسان چیزی را کشف کرده، تقلیدِ دیگر افراد از وی و گسترانیدن دایره تولید یک علم یا کالا، نوعی از یادگیری محسوب می‌شود و شیوۀ صحیح تقلید کردن است ولی از جایی که دیگر نیازی به تولید بیشتر و اضافی نباشد تقلید هیچ شباهتی به یادگیری ندارد و بیشتر به تله‌ای برای جلوگیری از رشد شبیه است.
شاید بتوان گفت انسان یاد می‌گیرد تا به دیگری یاد دهد و از این طریق است که بارهای اضافی را از دوش خود بر می‌دارد و به دنبال تعادلی در زندگانی‌ست تا به پایداری و بقای نسل خود کمک کند و می‌شود گفت انسان بدون استفاده از توانایی یادگیری به زودی همنشین حیواناتی می‌شود که دست پرورده خودش بوده‌اند.

پوبلیوس سیروس: نادان کسی است که آموزش را حقیر بشمارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *