اولین لازمۀ موفقیت

امشب در یک مکان تاریک مشغول راه رفتن بودم که این فکر به سرم زد اگر الان یک جانور از جلوی من رد شود تشخیص نمی‌دهم سوسک است یا عقرب یا هر چیز دیگری و اینکه آدم در محیطی قرار بگیرد که نداند باید از چه بترسد و از چه نه، به همان اندازه ترسناک است که ترسیدن از نیش عقرب یا آسیب دیدن از جانور دیگری.

فکر می‌کنم اینکه آدم نداند دقیقاً می‌خواهد به چه چیزی تبدیل شود هم همانقدر ترسناک است که نداند از چه چیزی باید بترسد و از چه چیزی نه. در واقع این مقصد است که مسیر را تعیین می‌کند و تا ندانیم دقیقا قرار است از کجا به کجا برویم پس نمی‌توانیم با موانع آن روبه‌رو شویم و دائما ترس از شکست خوردن را به همراه داریم.

اگر هدف خاصی را دنبال نمی‌کنید و برای خود تعیین نکرده‌اید که قرار است چه مسیری را برای چه طی کنید، از این بترسید. قدم برداشتن در تاریکی نه تنها خطر نیش خوردن را به همراه دارد که حتی می‌تواند شما را در چاهی عمیق بیاندازد که بیرون آمدن از آن ممکن نیست.

اولین لازمۀ موفقیت این است که بدانید قرار است در چه چیزی موفق شوید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *