بیراهه‌ها را ببندید!

امروز سرِ زمین‌های کشاورزی بودیم و نکته‌ای توجهم را به خود جلب کرد. هر جوی آبی که برای آبیاری طراحی شده بود یک سری درخت خاص را سیرآب می‌کرد اما مشکلی که وجود داشت و سرعت کار را کم می‌کرد قرار داشتن بیراه‌هایی بود که باید قبل از کار بسته می‌شدند اما نشده بودند و همین مدت زمان آبیاری را به سه برابر افزایش داد.

فکر می‌کنم این همیشه حائز اهمیت است که با دیدی باز و آگاهانه دست به عمل بزنیم. حفره‌ها و بیراه‌هایی که در مسیرمان وجود دارند شاید در نهایت مانع از موفقیت‌مان نشوند اما به قطع سرعت حرکت ما را کم می‌کنند پس چه بهتر که قبل از شروع هر کاری تمامی احتمالا منفی آن را در نظر بگیریم و سعی بر این داشته باشیم تا شرایط را به بهترین شیوۀ ممکن آماده کنیم تا در مسیر پیش رو با کمترین مشکل مواجه شویم.

شبیه به این امر را داخل ورزش کردن هم دیده‌ام. به این صورت که آنقدر در گرم کردن با دویدن و فعالیت‌های اضافی خودمان را خسته می‌کنیم که برای اصل تمرین انرژی‌ای نمی‌ماند و تمامی این‌ها شاید سد راه نشوند اما ایجاد خستگی و اتلاف انرژی بسیاری را به همراه دارند که می‌توانند مدت زمان رسیدن به موفقیت را تا مقدار زیادی دستخوش تغییر کنند.

5 thoughts on “بیراهه‌ها را ببندید!

  1. من به یاد بچگی هایم افتادم. آن موقع با پدربزرگم و دایی هایم همین طور زمین را آب می دادیم.
    کار من هم این بود که با سنگ سد بسازم و جوی ها را مسدود کنم.
    به نظرم نه فقط بیراهه، حتی بعضی وقت ها جوی های اصلی کار را الکی طولانی می کنند.
    اگر درختی به اندازه ی کافی آب خورده است چه لزومی دارد باز هم آب بخورد؟
    اگر مهارتی را خوب فرا گرفته ایم و یا تمرینی را هر روز انجام داده ایم و در آن استاد هستیم.
    چه لزومی دارد انرژی مان را برایش صرف کنیم. باید به سراغ بقیه درخت ها رفت.

  2. راستش صبح این پست رو خوندم. یکی دو ساعت بعدش درگیر سنجش اهداف و اینها بودم که دیدم وقت زیادی در طول روز معلوم نیست کجا میره. به این فکر افتادم که نشتی رو پیدا کنم و ببینم کجاست که به بیراهه میره. ممنون که استدلال های خوبت رو به اشتراک میذاری:)

    1. ارادت.
      امروز تقریبا این اتفاق برای خودم هم پیش اومد، یه کتاب و دفتر گذاشته بودم کنارم اما نه می‌خوندم و نه می‌نوشتم و فقط فکر می‌کردم و بعد از تموم شدن سه‌تا آهنگ تازه به خودم اومدم که هیچکاری نکردم. فکر می‌کنم اینقدر بهش بی‌توجهی کردیم پیش‌تر از الان که هنوز سختمونه باور کنیم خیلی از کارهای معمولی‌ای که انجام میدیم(و انجام نمیدیم) اتلاف وقت و انرژی محسوب میشه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *