تراژدی مرگ نیست…

این روزها مشغول دیدن سریال هانیبال شده‌ام و طوری مجذوبش شده‌ام که حتی ادامه‌اش را هم در خواب می‌بینم.

به دیالوگی رسیدم که من را روی خودش نگه داشت:
تراژدی مرگ نیست، تراژدی هدر رفتنه.

یکی از بچه‌ها پدرش مرده بود و آنقدری که همه توقع داشتند غمگین نبود، برداشت گفت: درسته مرگ غم‌انگیزه اما تمام لحظات زندگیش رو زندگی کرد.

شاید در لحظۀ سوگ خیلی فیلسوفانه به نظر برسد اما حقیقت است، اصلا چرا فیلسوفانه به زندگی ننگریم؟

تلاش اصلی آدم باید این باشد که خوب زندگی کند، همین. خوب زندگی کردن بزرگ‌ترین انتقامی‌ست که می‌شود از مرگ گرفت. مرگ تراژدی نیست، مرگ معناست. تراژدی یعنی نفس کشیدن‌های بی‌فایده. اصل این است که خود را هدر ندهیم و چگونه زیستن پرسش‌مان باشد نه چگونه مردن!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *