تمرینی بری ایده‌یابی

امروزم را به بطالت مفید گذراندم و به قطع از اولین روز سال تا کنون امروز کمترین مقدار نوشتاری‌ام را داشته‌ام که تا اینجا به هزار کلمه آزادنویسی و همین یادداشت ختم شده است اما کاسه‌ام را پر کردم از ایده‌های مختلف.

  • امروز فهمیدم شخصیت یکی از داستان‌هایم شبیه مردی که در داروخانه بود لباس می‌پوشد و از پوشش خیلی‌ها یادداشت‌برداری کردم.
  • از برخی افراد داخل داروخانه هم به طرز نامحسوسی فیلم گرفتم تا باز ببینم و برای خودم تکرارشان کنم چون شخصیت‌های بسیاری برای ثبت شدن درون‌شان بود و یک ویدیی تزئینی هم درست کردم ازشان.
  • ایدۀ یک یادداشت به ذهنم رسید که بعد از سه صفحه نوشتن درباره‌اش و یادداشت‌برداری از نکات اصلی‌اش فهمیدم قابلیت مقاله شدن را دارد.
  • در چند گفتگو با دیگران با پرسیدن سوالاتی، دیگران را به سمتی هدایت کردم تا چیزی باارزش از زبان‌شان بشنوم که رد حرف‌ها بر دفترم ثبت شد و عقیدۀ یک جوان 17 ساله را با تیپ مردی 40_50 ساله ترکیب کردم.

و…

وقت گذرانی در اجتماع و جاهای شلوغ یکی از بهترین راه‌های ایده‌یابی است. 
  • شما نمی‌توانید نویسنده باشید و از هر پنج نفر یک نفر را شخصیت اصلی داستانی نوشته نشده ببینید.
  • نمی‌توانید تولیدکنندۀ محتوا باشید و نیاز افراد را با مداومت دیدن تشخیص ندهید.
  • نمی‌توانید بازیگر باشید و طبیعی بازی کردن را از گدایی که عکس‌هایش در رستوران گران‌قیمت فلان شهر دیده شده است یاد نگیرید.
اجتماعی از مردم، اجتماعی از ایده‌هاست.
 با دیگران باشید تا ایده‌ها با شما باشند.

 

4 thoughts on “تمرینی بری ایده‌یابی

  1. به وقت یادداشت‌برداری از آدم‌ها، می‌روم یک گوشه پناه می‌گیرم و بعد یواشکی خصوصیات آن‌ها را در دفترچه یادداشت می‌کنم. و یا همان‌لحظه در ذهنم تصویری دقیق از آن‌ها می‌سازم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *