دربارۀ شادی

شاد بودن هرگز به این معنا نیست که ما دائماً باید بخندیم و هیچ رنجی در کالبد زندگی‌مان وجود نداشته باشد. شاد بودن یعنی اینکه ما بتوانیم در شرایط سخت هم به زندگی ادامه دهیم حتی اگر غمناک باشد.


حسین وحدانی می‌گوید:

شادی عدم غم نیست، کنار آمدن و زندگی مسالمت‌آمیز با غم است.


و به نظر من این جمله به خوبی می‌تواند به ما نشان دهد که ارزش پذیرندگی در حوادث و اتفاقات مختلف زندگی‌مان چقدر است.

ما هرگز نمی‌توانیم شادی را در آغوش بگیریم اگر قبل از آن غم‌هایمان را به آغوش نکشیده باشیم.

ما می‌توانیم در روز ازدواج‌مان از این خوشحال باشیم که با عزیزمان همراه می‌شویم و همواره می‌توانیم غصۀ این را هم بخوریم که یکی از دوستان‌مان چون فوت شده است در عروسی‌مان نیست. درست است که عدم وجود یک نفر به خودی خود دردناک است اما شما نمی‌توانید دائماً با آن سر و کله بزنید به این امید که فرد مورد نظر بازگردد و زنده شود.

هر یک از ما باید به این نتیجه برسیم که اگر کسی را از دست داده‌ایم بدون آن هم می‌توانیم شاد باشیم و این یک دروغ یا خیانت نیست بلکه بخشی از حقیقت جهان است به این دلیل که جهان در حول یک فرد یا چیز خاص نمی‌چرخد که بعد از آن یک پایش لنگ شود.

ما باید بتوانیم همراه با اشک‌های دردآلودمان، خنده‌هایی از سر شادی سر دهیم که اگر اینطور نباشد هرگز نمی‌توانیم شاد باشیم چونکه غم همیشه در وجودمان هست حتی در عمیق‌ترین شادی‌هایمان.

 

شاید مفید باشد: غمگین بودن یک امتیاز است

2 thoughts on “دربارۀ شادی

  1. بله. اصلاً تار و پود مون با غم بافته شده. باید یاد بگیریم که چطور با غم کنار بیایم. چون نمی شه به طور کامل از زندگی حذفش کرد. شاید مثل یه دردِ مزمن!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *