راکد نباشید!

یک بار چند سال پیش چند تا جوان از روزنامه‌ای آمدند برای مصاحبه و به من گفتند حرفی برای خود ما بزنید. گفتم این چیزی که می‌خواهم بگویم برای همه هم‌نسلان شماست. آن هم این است که مثل آب باشید. گفتند یعنی چی؟ گفتم آب ساده‌ترین عنصر در طبیعت است؛ دواتم هیدروژن و یک اتم اکسیژن است. اما ببینید چقدر مهم است و کارهای مهمی می‌کند. زندگی از آن سرچشمه می‌گیرد و همه‌چیز از آب است. حتی آب سرمشق تلاش و کوشش است. در کتاب‌های قدیم مدرسه، داستانی بود که می‌گفت چشمه‌ای از کوهسار جاری شد و رسید به صخره‌ای بزرگ و آن سنگ سد راهش شد. این بیت شعر از آن یادم است:
«بسی کند و کاوید و کوشش نمود/ کز آن سنگ خارا رهی برگشود.»
آب چنین خاصیتی دارد و وقتی خشمگین می‌شود همه‌چیز را از جلوی راهش برمی‌دارد. اما فقط یک نقطه ضعف دارد و باید مواظب آن باشید. آن نقطه ضعف هم این است که راکد باشد می‌گندد بنابراین اگر ناامید باشید و درجا بزنید، می‌گندید. پس شما هم به فعالیت‌های‌تان ادامه بدهید و نگران آینده نباشید.


این را در بخشی از مصاحبۀ پرویز شهدی دیدم و خیلی برایم جذاب بود و من را یاد حرف بروسلی هم انداخت و صد البته برایم یک حس هم‌ذات‌پنداری را هم تداعی کرد و فکر می‌کنم بی‌ربط به نوشته‌های این چند وقتم نباشد.

2 thoughts on “راکد نباشید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *