زندگی سطل آشغال نیست!

داشتم یکی از آزادنویسی‌های قدیمی‌ام را می‌خواندم رسیدم به این نوشته:


زندگی که سطل آشغال نیست هر چرت و پرتی به دست‌مان رسید را بچپانیم در آن، زندگی باغچه است. زندگی آب میخواهد برای گل‌هایش، خاک خوب می‌خواهد، رسیدگی می‌خواهد و عشق و محبت. زندگی را اگر مثل سطل زباله پر کنید چیزی به جز بوی گند عایدتان نمی‌شود!

با زندگی از آن شوخی‌هایی نکنید که با شکم‌تان می‌کنید. زندگی سخت پاک می‌شود از گندهایی که زده‌ایم و این قسمت بد ماجراست، و قسمت خوبش این است که تو اگر بخواهی برای هر چه که دوست داری می‌توانی ذره‌ای، مقداری، کمی یا هر چقدر که دوست داری تلاش کنی.


خوب یادم است آن روز را که نوشتم. اصلاً اگر هم یادم نبود بعد از خواندن گفته‌ها و آن تاریخ زیرشان خوب یادم آمد که چه روزی بود این‌ها را نوشتم. از خواب که بیدار شدم باران می‌بارید، شجریان گوش می‌دادم و پنجرۀ اتاق هم باز بود.

  • حس و حال اکنون ما کاملا همانطوری است که محیط اطراف‌مان. سعی کنید اطراف‌تان را از چیزهای خوب پر کنید.
  • اگر میز کارتان رو به دیوار است بچرخانیدش به طرف پنجره.
  • اگر پرده‌هاتان قهوه‌ای است آبی‌شان کنید، اگر آبی‌شان نکردید لااقل بازشان کنید.
  • آهنگ‌هایی که گوش می‌دهید را تغییر دهید.
  • با افرادی که مورد تاییدتان هستند ارتباط بگیرید.
  • پیاده‌روی کنید.
  • آواز بخوانید.
  • برقصید.
اگر دوست دارید شرایط به گونه‌ای خاص باشد اولین کاری که باید انجام دهید مقدمه‌چینی خودتان است.

می‌دانم هزارویک دلیل از بیرون دخیل‌اند در خوب یا بد بودن حال‌تان اما شخصیت اصلی زندگی‌تان شمایید نه دیگران، حداقل خودتان خوب بازی کنید.

 

2 thoughts on “زندگی سطل آشغال نیست!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *