صبر

صبر خوب است اما صبر کردن به تنهایی کافی نیست.

هی می‌گویند صبور باش…صبور باش…صبور باش. باشد؛ اما صبوری به تنهایی کافی نیست.

باید این را به یاد داشت که صبر کردن به تنهایی هیچ دردی را دوا نمی‌کند. در واقع عملی که ما در موازات صبوری انجام می‌دهیم باعث تغییر شرایط می‌شود.

صبر کردن خوب است اما اگر به همراه عمل‌گرایی باشد.

شما می‌توانید هر روز تمرین کنید و منتظر روز مسابقه باشید.

می‌توانید بنویسید و منتظر چاپ کتاب‌تان باشید.

شما می‌توانید هر کاری که دوست دارید را انجام دهید و همواره منتظر نتیجه‌اش باشید. اما صبوری به تنهایی چیزی عاید شما نمی‌کند.

اگر دوست دارید با صبر کردن چیزی تغییر کند، آن فصل‌های سال و رنگ موهایتان است.

شما اگر قهرمان شدن را دوست دارید، نمی‌توانید بخورید و بخوابید تا که قهرمان شوید زیرا این ناممکن است.

برای قهرمانی اول باید تمرین کنید.

برای چاپ کتاب‌تان اول باید بنویسید.

و برای اینکه صبورتی‌تان مفید واقع شود تنها راه این است که همراهش در جهت به انجام رساندن خواسته‌هایتان گام بردارید. مگرنه صبوری شما حاصلی جز پیر شدن ندارد.

2 thoughts on “صبر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *