غمگین‌ید پس زنده‌اید | یادآوری یک نکته

اگر غمگین هستید ناراحت نباشید، این خود یک امتیاز است زیرا خیلی‌ها هستند که توانایی غمگین زیستن را هم ندارند.


این جمله ابداً دربارۀ قیاس شما با دیگران نیست بلکه دربارۀ این است که غمگین بودن می‌تواند نشان از زنده بودن ما داشته باشد چونکه تنها سنگ‌ها می‌تواند غمگین نشوند و آدمی که مرده است.

کم و بیش برای خودم شعرهایی می‌نویسم که بعضاً منتشرشان هم می‌کنم و این یکی از آنهاست که انگار زمان مناسب برای انتشارش اکنون بود.


ما زنده‌ایم زیرا که اشک می‌ریزیم
و آسمان زنده است چونکه زمستان می‌رسد
و اگر غم نبود چه کسی اشک‌مان را پاک می‌کرد و می‌گفت دوستت دارم
یا کدامین رود به دریا منتهی می‌شد؟
ما غمگینیم زیرا سرشت‌مان از شادی نیست
که اگر بود در قبرهایمان گل می‌کاشتیم، نه جنازه‌ها را

قطعا همۀ ما شاد بودن را دوست داریم و هیچ شکی در این نیست که دل‌مان می‌خواهد غم‌های کمتری را تجربه کنیم اما غمگین بودن گاهی برای ما یاد آورندۀ این است که هنوز زنده‌ایم. شاید اگر همیشه در شادی قرار داشتیم هیچوقت فرصت این ایجاد نمی‌شد که به زندگی فکر کنیم یا حتی اگر هم فرصتش بود به اآن اهمیت نمی‌دادیم.

در نظر من غم موهبتی‌ست بزرگ به اندازۀ شادی و مهم این است که شیوۀ صحیح برخورد با آن را یاد بگیریم تا در آن غرق نشویم.

 

 

شاید مفید باشد: درباره شادی

4 thoughts on “غمگین‌ید پس زنده‌اید | یادآوری یک نکته

  1. سلام. اباصالح این نوشته ی تو مرا یاد جنگجوی اندوهگین دکتر مجتبی شکوری انداخت. پیشنهاد می‌کنم اگر نشنیدی صحبت های ایشان را در برنامه ی کتاب باز و پادکست رادیو راه حتما بشنوی. مرسی از قلم زیبایت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *