نقشه راه

امروز با یکی از دوست‌هایم رفتیم نقاشی دیواری بکشیم و خب حقیقتاً تجربۀ جالبی هم بود. اولش نیم ساعتی حیران بودیم تا یک جای مناسب پیدا کنیم و بعد از پیدا کردن هم بخش زیادی از زمان برای کشیدن طرح‌های اولیه با ذغال استفاده شد.

چیزی که فهمیدم این بود که بدون داشتن پیش‌زمینه‌ای از آنچه که می‌خواهیم طرحش را بکشیم، خوب کشیدن تقریبا کاری ناممکن است. تمام طرح‌هایی که اول با ذغال کشیدیم و بعد رنگ‌شان کردیم نسبت به طرح‌هایی که بدون داشتن خطوط اصلی کشیدیم کیفیت بیشتری داشتند.

این یکی از اصول نقاشی است، اول باید جای همه چیز را معلوم کنی و بعد طراحی را شروع کنی و البته می‌تواند یکی از اصول زندگی هم باشد. فکر می‌کنم هر کسی بتواند یک نقاشی زشت بکشد و هر کسی هم می‌تواند بد زندگی کند، هنر اصلی خوب بودن است و به اعتقاد من داشتن یک نقشه در این مسیر یکی از بهترین گزینه‌هایی است که می‌تواند شما را از نقطه‌ای به نقطه‌ای بهتر برساند.

حتی می‌توانید نقشۀ زندگی‌تان را هم نقاشی کنید. نقاشی کشیدن یعنی اضافه کردن یک بُعد به درک‌تان از مسئله و عینیت بخشیدن به آن.

شروع کنید به کشیدن، جایی که مداد را می‌گذارید آغاز مسیر است و جایی که دست‌تان را برمی‌دارید نقطۀ مقصد ، میانۀ راه را هم همانطور که دوست دارید طی شود ترسیم کنید، شاید بعداً دچار تفاوت‌هایی شود اما حداقلش این است که شما انتخاب خودتان را به خوبی می‌شناسید و بهتر می‌دانید که برای رسیدن به آن و در مسیرش بودن باید چه کارهایی بکنید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *