نه به توقع!

همه چیز با توجه به دیدگاه ما نسبت به یک اتفاق یا رفتار معنا پیدا میکند.

گاهی به دلیل توقع‌های نادرست از رخ دادن اتفاقات درست ناراحت می‌شویم و دیگری را مقصر می‌دانیم و دلیلش این است که فرد مقابل آن‌گونه که ما دوست داشته‌ایم رفتار نکرده.

توقعات را می‌توان رنگ سیاه دانست که با هر رنگی ترکیب شوند باعث تیرگی آن می‌شوند و هیچ فرقی نمی‌کند آن رنگ سفید باشد یا رنگی دیگر اما از خودش دور می‌شود.

توقعات جلوی دیدن حقیقت را می‌گیرند و آن را از ماهیت اصلی خود دور می‌کنند و نشان از هر چه دارند غیر از واقعیت. اگر توجه کرده باشید تمام متوقعین نالان نالان از ارضا نشدن خواسته‌هایشان دم می‌زنند و به جای اینکه سعی در تصحیح خود داشته باشند دیگران را مقصر می‌دانند.

شاید بتوان گفت افراد با توجه به رفتار اکنون خود قضاوت نمی‌شوند بلکه هر کس رفتارهای گذشته‌ی دیگری را در نظر می‌گیرد و از آن پُلی می‌سازد به نام توقع تا رفتارهای آینده فرد مورد نظر را پیشبینی کند و اگر فرد در رفتار بعدی خود بی‌شباهت به انچه که ما خواسته‌ایم باشد، با معیارهای خود آن را محکوم به اشتباهی که نکرده است، می‌کنیم.

اما باید قبل از انجام هر قضاوتی با این یقین برسیم که کسی در مقام قضاوت دیگری نیست و انگشت اتهام خود را کوتاه کرده و عینک ها را از چشم برداشته تا دیگری را در جایگاهِ اشتباهی نبینیم و واقعیت افراد را بنگریم نه آن تصوری که از آنها در ذهن داریم.

دیدن حقیقت وجودی هر کسی به ما این موقعیت را می‌دهد که کمتر غمگین شویم و از رفتار دیگران خُرده بگیریم.

در واقع توقع نداشتن از دیگری سرآغاز زیست آسان‌تر است زیرا اگر از کسی توقع نداشته باشیم هیچ رفتاری از او اشتباه گماشته نمی‌شود.

2 thoughts on “نه به توقع!

  1. بله اینجوری هم بهداشت روانی خودمون حفظ میشه هم طرف مقابل. همین توقعات و تصورات قالبیِ ذهنیه که باعث ایجاد خشم و ترس و اضطراب و انواع و اقسام فشار های روانی میشه.
    با یه تصور قدیمی می خوایم تموم آینده رو پیش بینی کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *