چرا سایت؟

امروز در دورۀ نویسندگی خلاق بحثی بود دربارۀ فهرست‌نویسی و خب فکر کردم که نوشتن فهرستی از اهدافم برای فعالیت در سایت هم برای خودم بهتر است و هم برای کسی که بار اول است می‌آید و نمی‌داند اینجا چی به چی است.(البته این فهرست‌نویسی با ان که می‌گویم متفاوت است.)

1-مهم‌ترین هدف این روزهایم از فعالیت در سایت توسعه خودم هست. برای نوشتن در سایت باید به این توجه داشت که دنبال‌کننده فردی دقیق‌تر و جدی‌تر است پس باید جدی‌تر و دقیق‌تر فعالیت کنی و از همین جهت هر روز و هر روز خودم را به این عادت داده‌ام که بیاموزم تا که لال نشوم.

2-دیگر هدفی که دارم این است که دانسته‌هایم را به دیگران انتقال دهم. همۀ ما هر چه را که می‌دانیم از یکدیگر گرفته‌ایم و جهان مجموعه‌ای از اشتراکات همه است و فکر می‌کنم که همین قدم کوچک من در این سایت کوچک و معمولی می‌تواند حرکت بزرگی باشد اگر چیزی به دیگران افزون کنم، چون در نهایت به دنیایی بهتر حتی به مقدار خیلی کمی تبدیل می‌شود.


سایت‌هایی که خودم ازشان یاد گرفته‌ام:

شاهین کلانتری

نجمه رضایی

مدرسه نویسندگی

متمم

و…

دیگر دوستانم را می‌توانید از بخش دوستان من پیدا کنید.


3-سومی‌اش اما راه‌اندازی یک برند شخصی است. من اباصالح عسکرپور هستم و احتمالا تا همیشه همین باشم اما تفاوت وجود دارد میان اباصالح‌ای که الان است تا آن اباصالح مد نظرم. اَپل (apple) تا قبل از استیو جابز سیب بود و بعد از استیو جابز برند شد و من تقریبا می‌خواهم از مرتبۀ اول که سیب است به مرتبۀ دوم برسم.

4-دلیل چهارمش این است که از اینستاگرام و تلگرام که بستر مورد علاقۀ همه در این روزها است متنفرم. هستم آنجا هم اما اینجا یک چیز دیگر است.

5-دلیل پنجم هم داشتن چهار دلیل قبل است. به همین سادگی.

شما اگر سایت دارید دلیل‌تان چیست؟ برایم بنویسید.

2 thoughts on “چرا سایت؟

  1. از بچگی خصوصا توی دوره نوجوانی عاشق این برنامه هایی بودم که یه کارشناس میاد توشون حرف میزنه. خصوصاً وقتی یه روانشناس یا پزشک می اومد. راجع به یه موضوعی حرف میزد و سوالات بیننده ها رو میپرسیدن و اون هم جواب میداد. الان دیگه کمتر از اون برنامه ها میبینم. ولی هنوز هم اینجور برنامه ها و سخنرانی های جوربه جور مورد علاقه منن. همیشه به اون متکلم وحده ای که داد سخن سر می دهد حسودیم میشده و میشه:)
    عشق سخنران شدن و کارشناس شدنه که باعث شد سایت بزنم. نه که نوشتن نقشی نداشته باشه. هر دوشون رو عاشقانه دوست دارم.
    اون سالی که کنکوری بودم بیشتر صبح ها به عشق برنامه طبیب(شبکه3) بیدار میشدم.
    داستان نویسی رو دوست دارم و به خاطر اون جدی نوشتن رو شروع کردم ولی راستش بیشتر وقت ها میل به سخنران و کارشناس شدنه که باعث میشه پیش برم و بنویسم.
    این سایت فسقلیمم به خاطر همینه. دستگرمی برای کارشناس شدن. یه تعهدی که باعث بشه دست از نوشتن نکشم. هدف بلند مدتم انتشار پادکسته.
    بلی برای کارشناس شدن است که وبلاگ نویسی می کنم:)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *