یک پند به خودم

یک فایل باز کرده‌ام و هر وقت که یک حرف شاید مفید به ذهنم می‌رسد در آن می‌نویسم و عنوان فایل را هم گذاشته‌ام پندنامه‌ای به خودم. این هم یکی از آنهاست.

«هر وقت که ناراحت بودی گریه کن، اما با دیگران بحث‌وجدل نکن. این کار علاوه بر غمگین بودن خشمت را هم بیشتر می‌کند.»

چیزی که از تجربۀ چنین لحظاتی دارم این بوده که هر حسی با مرود توجه قرار گرفتن و بها دادن دست به تولید مثل می‌زند و بیشتر می‌شود. از این رو فهمیده‌ام که منتقل کردن ناراحتی خودم به دیگران، آن هم به صورت خشم، به گونه‌ای بازگرداندنش به خودم به شیوه و مقداری دیگر است.

2 thoughts on “یک پند به خودم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *