یک کار موردعلاقۀ من(که شاید مفید باشد)

دفتر بعدی هم تمام شد، یک هفته بعد از اینکه خودکار قبلی‌ام تمام شد.

این دفتر از آن دفترهایی بود که قصد تمام شدن نداشت، سالنامه‌ای که در طی نوشتن سعیم بر این بود که روزهایش را زودتر از واقعیت تمام کنم.

لذت این کار برای من در اسن است که می‌توانم مقدار کاری را که انجام می‌دهم به خوبی و بی‌واسطه اندازه‌گیری کنم. کار جالبی است به نظرم. اگر می‌نویسید مدتی را وقت بگذارید برای چنین شیوه‌ای. وقت بگذارید که یک سالنامه را با بیشترین سرعتی که می‌توانید پر از نوشتن کنید. قطعا سختی خودش را دارد اما آدم وقتی تحت فشار قرار می‌گیرد ذهنش شروع به ایده‌سازی می‌کند تا شرایط را بهتر پیش ببرد.

برای من اینطور است که وقتی می‌نویسم یک صفحۀ اول چرت‌وپرت و تکرار یک صفحه‌های اول قدیمی است و بعد از آن تازه خلاقیت شروع می‌شود و فکر می‌کنم اینگونه چالش‌ها بتوانند گاها راه مناسبی هم برای رفع انسدادهای فکری و نوشتاری باشند.(و دیگر کارها)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *