بارش


شب با گام‌هایی مطمئن بر شهر قدم می‌گذارد و روز از طرف مقابل به خداحافظی می‌نشیند.
ابر سنگینی آسمان را گرفته و سقفش را یک آسمان پایین‌تر کشانده.
پیشبینی‌کنندۀ آب و هوا حدس می‌زند فردا روزی پر ابر همراه با بارش در مناطقی از استان است و من هم پیشبینی می‌کنم که باریدن، نه نیازی به ابر دارد و نه به جای خاصی.
آدم که دلش بگیرد، می‌بارد.
گاهی به مختصات یک بالِش.
گاهی در جغرافیایِ یک خاطرۀ دو نفره که فقط یک نفرش باقی‌ست
و گاه در قطب شمالی که هیچ آغوشی نیست تا گرمش کند.
ساده بگویمت، دلت که بگیرد راحت می‌باری.


اباصالح عسکرپور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *